vrijdag 5 november 2010

Column VIII

Harry is niet dood  Harry schrijft niet meer. Meneer Mulisch is dood. Al bijna een week. Morgen, zaterdag 6 november, wordt in stijl van deze man afscheid genomen. Dienst in de stadschouwburg, boottocht over de grachten en de ter aarde bestelling daar waar tout bekend Amsterdam ligt, op Zorgvlied.

Harry laat een groot oeuvre na: verslagen, gedichten, toneelstukken en romans. Maar meneer Mulisch is echt dood. Geen eeuwig leven. Terwijl hij soms deed voorkomen dat sterfelijkheid op iedereen, simpele zielen, van toepassing was maar zeker niet op hem, de goed geklede man ver van simpel.

Harry mocht ik niet echt. Meneer Mulisch vond ik sympathiek. Harry - schrijver. Meneer Mulisch - levensgenieter, minnaar, vriend en vader. Harry's werk vond ik soms wel aardig, soms deed het me niets, af en toe was het geweldig en zo nu en dan te content. Meneer Mulisch daarentegen vond ik altijd goed gekleed gaan -  in pak en met pijp.

Harry - mijn naam is Mulisch en ik schrijf boeken - van jou hoef ik geen afscheid te nemen. Jij bent door jouw talrijke werken voorgoed met het leven verbonden, alleen schrijf je niet meer. Meneer Mulisch, het is zover - het is voorbij. Tabee. - MANIA