Nederland wordt steeds slimmer Regelmatig neem ik me voor de bijzaken de bijzaken te laten en me te richten op de hoofdzaken. Een voorbeeld van zo'n bijzaak: uiting geven aan mijn kleinburgelijke ergernissen. Hoewel ik mij daarmee zeer kan vermaken vraag ik me vaak op het moment van hardop uiten van mijn ergernis af: wat schiet ik ermee op en is het belangrijk? Antwoord op de eerste vraag is: (ik schiet er) niets (mee op), en antwoord op de tweede vraag is: nee (, het is niet belangrijk). Dus laat ik die bijzaak de bijzaak en probeer ik het bij de hoofdzaken te laten.
Tja...en dan gebeurt het - minstens binnen een paar dagen - loop ik er weer tegenaan: hoogblond, in te strakke jeans met zo'n net te grote vetrol lichtelijk hangend - hellend meer - over een riem met uitgesproken dierenprint (iets wat dit seizoen weer helemaal bon ton is), luid kauwgom kauwend, sigaret in de ene hand, de Bugaboo met baby in Burberry duwend met de andere hand, schreeuwend naar haar schatje dat hij niet zo op straat moet schreeuwen - zo ordinair.
Nee, ik laat me niet verleiden, ik zou het niet doen - ik doe het niet, nee, nee, NEE! Mijn schatje op zijn beurt loopt naast me en kijkt me met gefronste wenkbrauwen aan, zo van "deze laat je toch niet aan je voorbijgaan?!" Ik schraap mijn keel - het is te leuk de bijzaak de bijzaak te laten - hoor ik de straatsirene gehuld in dierenprint schallen: "Moet je haar nou sien met die arrogantuh rotkop van dur - ik ben wel blont maar net zo aadekwaat en caapaabul als jij denkt dat jij bent!" Geef ik haar gelijk en fluister ik mijn schatje toe: "Nederland wordt steeds slimmer." - MANIA
Geen opmerkingen:
Een reactie posten